Byggt á gömlum þjóðsögum um Hróa hött
Á því Herrans ári 1191 þegar Ríkharður ljónshjarta...
... hugðist reka heiðingjana úr Landinu helga...
... fóI hann vini sínum, Longchamps, stjórn konungsríkisins...
... en ekki svikulum bróður sínum, Jóhanni prins.
Jóhann varð beiskur og reiður og vonaði að ógæfa henti Ríkharð...
... svo að hann gæti með aðstoð normannskra baróna...
... sest sjálfur í konungsstóI.
Og á ólánsdegi fyrir Saxa...
Tíðindi berast frá Vínarborg!
"Leópold í Austurríki handsamaði Ríkharð þegar hann sneri aftur úr krossferðunum.
Konungi okkar er haldið föngnum. Fleira er ekki vitað.
Hans hátign Jóhann...
... flytur opinbera tilkynningu á morgun. "
Hvernig taka Saxar fréttunum, Sir Guy?
Þeir hafa jafnvel meiri áhyggjur en Longchamps, yðar hátign.
Þeir hafa ekki bara áhyggjur...
... þegar ég kreisti fituna úr þeim.
- Hyggstu láta verða af ráðagerð þinni? - Er þetta ekki tilvalin stund, Sir Guy?
Hver hefði haldið að ástkær bróðir minn...
... væri svo hugulsamur að láta taka sig til fanga...
... og fela mér stjórn Englands?
Hann kann að verða ósáttur þegar hann snýr aftur, yðar hátign.
Ef hann kemur aftur. Ég sé til þess að hann komi ekki aftur.
Lyftum glasi fyrir þessari stund, Sir Guy. Dýrðardagar eru framundan.
Ég fel þér skatthéruð á morgun.
Á morgun, yðar hátign.
- En hver borgar mér? - Borgar! Borgar!
Þið Saxar hugsið bara um það.
Sagði ég þér ekki að það væri vegna prinsins sem er nýkominn frá Lundúnum?
Hættið! Hættið!
Þessi maður er frjáIsborinn! Hann er landeigandi.
Það er ekki hægt að hreppa hann í ánauð!
Neitaði hann ekki að senda menn sína til vinnu á akri Guys af Gisbourne?
En ég andmæli... !
Dickon, komdu með mér! Hinir verði áfram hérna.
- Hvað heitirðu, Saxahundur? - Skárra nafni en þú.
Sýndu mannasiði! Þetta er Sir Guy af Gisbourne.
Sir Guy eða djöfullinn! Sami rassinn undir þeim báðum.
- Hvað heitirðu? - Much, sonur malarans.
- Dauðarefsing við að deyða hjartardýr. - Annars svelti ég í hel.
Svo er þér og hinum Normandí hund- ingjunum í Nottingham fyrir að þakka.
- Þegiðu. - Ég þegi ekki!
Þið megið drepa mig en fyrst vil ég segja svolítið.
Þið getið sigrað og svelt okkur Saxa í hel...
... en þegar Ríkharður flýr þá tekur hann í hnakkadrambið á þér...
... og kastar þér í sjóinn!
- Hver fjandinn? - Komið nú, Sir Guy.
- Drepurðu mann fyrir að segja satt? - Ef mér þykir það skemmtilegt, já.
Vertu þakklátur að skopskyn mitt skuli vera af öðrum toga.
Með hvaða umboði hefur þú afskipti af réttvísinni?
Með æðra umboði en því sem heimilar þér að fara illa með hana.
Það á við húsbónda þinn, Jóhann prins.
Ég færi honum þau skilaboð á fundi baróna í Nottingham í kvöld.
Þakka þér fyrir. Það þarf að ræða aðeins við hann.
- VilhjáImur? - Hann hefur gengið of langt.
- Komið með hann. - Hægan. Hvað gerði hann af sér?
- Hann drap konunglegt hjartardýr. - Rangt. Ég deyddi hjartardýrið.
Þessi maður er þjónn minn.
Þér er víst ljóst að dauðarefsing liggur við því að deyða hjartardýr konungsins.
- Hvort sem það er bóndi eða aðalsmaður. - Er það satt?
Eru engar undantekningar?
- Þökk fyrir, góði herra. - Næst skaltu gá áður en þú skýtur.
Héðan í frá fylgi ég aðeins þér. Ekki er til sá fátæki Saxi í Nottingham-skíri...
... sem þekkir ekki og blessar Sir Hrói af Locksley.
Gerðu mig að þjóni þínum.
Í öllum skóginum jafnast enginn veiðimaður á við mig.
Ég fer ekki fram á laun. Bara að fá að fylgja þér.
Sæktu þá hjartardýrið.
Hinn kuldalegi salur í Nottingham-kastala, virki Sir Guy af Gisbourne...
... fylltist undarlegri hlýju þetta kvöld...
... af því prinsinn Jóhann og vinir hans hittust til að fagna bjartri framtíð.
Meðan Ríkharður heldur á vit ævintýranna í útlöndum...
... er það skylda okkar sem Normanna að varðveita konungsríkið...
... með því að styðja Jóhann prins dyggilega...
... hinn eina sanna verndara anda Normanna.
Heill Jóhanni prins.
Ég flyt ykkur þakkir, herrar mínir. Þetta líkar okkur Normönnum:
Góður matur, góður félagsskapur...
... og fríðleikskona sem mér þykir mikið til koma, lafði Marian?
Var það þess virði að heimsækja mig frá Lundúnum...
... og sjá hvað hinir djörfu vinir okkar í Nottingham eru?
Sir Guy of Gisbourne er einn kunnasti verndari konungsríkisins.
- Verð ég að fá hann, yðar hátign? - Fellu þér ekki vel við hann?
- Hann er vitanlega Normanni. - Geðjast þér bara að honum þess vegna?
Dugir það ekki konu sem verður að hlýða verndara sínum?
Ó, nei. Ég þvinga yður ekki, frú mín.
En hann er einn valdamesti vinur okkar í þessum sýslum og hann elskar yður.
Ef ég héti honum konunglegu kvonfangi gæti það gagnast áformum mínum.
- Kannski þegar ég kynnist honum betur. - Vitaskuld.
Þér eruð afar skynsöm stúIka.
Nokkur fleiri andmæli við hinum nýja skatti Saxanna, vina okkar?
Andmæli, yðar hátign?
Saxa sem dinglar úr hverjum...
... gáIga héðan og til Charnwood?
Vel mælt, riddari. En ekki of marga.
Annars verður enginn eftir í landinu til að yrkja landið né borga skattana.
Ég kynni að gera eina undantekningu, yðar hátign.
- Tiltekinn saxneskur aðalsmaður. - Hver er það?
- Sir Hrói af Locksley. - Sir Hrói... Sir Hrói af Locksley?
Fátt annað hef ég heyrt eftir komu mína. Hvert var síðasta óhæfuverk hans?
Hvorki meira né minna en dráp á hjartardýri hans hátignar í Skírisskógi.
Og tókuð þér hann ekki höndum?
Það hefði verið vandkvæðum bundið, yðar hátign.
- Er saxi til vandræða? - Hann er alræmdur gallagripur, frú mín.
Já. Ósvífinn, glannalegur þorpari...
... sem fer um sýsluna og hvetur saxa til að standa upp í hárinu á yfirvöldum.
Og hann er svo ósvífinn að skipa sjálfan sig verndara fóIksins.
Ég hefði getað handsamað hann fyrir langalöngu en...
En hvað?
Nú, hann er skæðasta bogaskytta í Englandi og...
Og minn hugprúði fógeti í Nottingham óttast hann.
Ég vil láta hengja hann. Tafarlaust, heyrirðu það? Ég líð ekki...
Opnið!
Hver er þetta, þetta... ?
Sir Hrói af Locksley, yðar hátign.
Leyfið honum að koma til mín.
Komið þér sælir, yðar hátign.
Þér ættuð að kenna Gisbourne gestrisni.
Ég fer ekki inn í kastala hans með kjötbita...
... frekar en að sársoltnir þjónar hans reyni að stela honum af mér.
Þér ættuð að gefa þeim að borða, Gisbourne. Þá vinna þeir betur.
Með kveðju frá bróður yðar, Ríkharði konungi, Guð blessi hann!
Hamingjan sanna, þú ert ósvífinn þorpari.
Hrói, mér fellur vel við þig.
Það gleður mig, yðar hátign.
Ég held samt að Gisbourne sé ekki sama sinnis.
Hann virðist önugur.
Hvað er að, Gisbourne? Er ekki hægt að hengja fleiri menn?
- Ég veit um rétta manninn. - Hafið mig afsakaðan...
Setjist! Setjist, mín kæra. Hann skaðar þig ekki.
Sir Hrói, þetta er lafði Marian Fitzwalter.
Vonandi var ferðin frá Lundúnum lafðinni ánægjuleg.
Það sem þú vonar er varla þungt á metunum.
Leitt að mannasiðir hennar skuli ekki hæfa útlitinu, yðar hátign.
Heyrið þið það, herrar mínir?
Gisbourne elskar Marian og þorir ekki að segja neitt við hana...
... og þessi hortugi piltur stingur upp í hana.
Herrar mínir og frúr, ég vil kynna Sir Hróa af Locksley.
Sir Hrói, leyfist mér að kynna gestgjafa yðar, Sir Guy af Gisbourne...
... og tigna gesti okkar. - Mikill heiður, yðar hátign.
- Hafið þér borðað kjöt? - Bara það sem ég kom með.
Fáið yður sæti. Tyllið yður andspænis mér.
- Standið upp, Sir Ivor. Víktu fyrir honum. - Yðar hátign!
Standið upp! Standið upp, riddari!
Komið, Sir Ivor. Farið.
Færið Sir Hróa mat á stundinni, heyrið þér það?
Svona ósvífni hlýtur að stuðla að mikilli matarlyst.
Rétt er það, yðar hátign.
Við saxar höfum lítið að borða þegar við höfum staðið skil á sköttum yðar.
Fáið ykkur sæti, herrar mínir. Óþarfi að vera hátíðlegir mín vegna.
Finnst ykkur þið borga of mikla skatta?
Of mikla skatta, vinna of mikið og fá greitt með hnífi, barefli eða kaðli.
- Þér talið eins og landráðamaður. - Reiprennandi.
Ég ræð yður að haga orðum yðar af kostgæfni!
Ég hef aldrei vanið mig á það.
Við saxar látum okkur þessa kúgun ekki öllu lengur lynda.
Er það ekki? Hlýðið þá á þetta:
Eins og ykkur má vera kunnugt er bróðir minn fangi Leópolds í Austurríki.
Mér barst lausnargjaldskrafa frá Leópold að fjárhæð 150,000 gullmörk.
Þetta þýðir fyrir ykkur, vinir mínir...
... að ekki dugir að innheimta 2 gullmörk heldur 3!
Og féð skal afhenda mér.
Því þá yður, yðar hátign?
Ríkharður konungur skipaði Longchamps stjórnanda.
Ég henti Longchamps út.
Héðan í frá stjórna ég Englandi.
Fjandinn hafi það, á hvað eruð þið að glápa?
Er það svo skrítið að ég skyldi ákveða að stjórna þegar bróðir minn er fangi?
Hver segir að ég ætti ekki að gera það?
- Þér, Sir Mortimer af Leeds? - Ekki ég, yðar hátign.
- Þér, Sir Boron? - Né ég, yðar hátign.
- Þér, Sir Ralf af Durham? - Sverð mitt er yðar, yðar hátign.
Og hvað um unga, saxneska spéfuglinn hérna?
Hvað er að? Þolið þér ekki kjöt?
Ósvikið kjöt, jú. En ég þoli ekki drottinssvikara.
- Kallið þér mig drottinssvikara? - Yður? Já.
Og allir menn hérna sem sverja yður hollustueið.
Yðar hátign.
Hvað annað kallar maður mann sem notfærir sér ógæfu konungs...
... til að komast til valda?
Og núna með liðsinni þessara ljúfu þorpara...
... reynirðu að pína lausnargjald út úr öllum bjargarlausum söxum.
Lausnargjald sem verður ekki notað til að fá Ríkharð lausan...
... heldur til að koma þér í valdastóI.
Leyfið mér að reka þessi orð ofan í hann, yðar hátign!
Ó, nei. Seinna. Leyfið honum að romsa þessu út úr sér.
Og hvað hyggist þér fyrir?
Ég ráðgeri byltingu. Auga fyrir auga, tönn fyrir tönn.
Ég linni ekki látum fyrr en allir saxar í þessari sýslu verða frjáIsir...
... og berjast fyrir Ríkharð og England.
- Hafið þér lokið málið yðar? - Ég er rétt að byrja.
Frá þessu kvöldi héðan í frá leita ég allra leiða til að berjast gegn yður.
Dickon!
Þvílík ósvífni, yðar hátign. Ef ég næði bara í hann.
Farið frá! Farið frá!
Opnið dyrnar!
Snöggir, verðir, snöggir! Drottinssvikari reynir að flýja!
- Lokið dyrunum í hvelli! - Drottinssvikari, herra?
Fæðingarhálfviti! Hvert fór hann?
Þarna, gegnum hliðið.
- Eltið hann! - Verðir! Hestarnir!
Dickon, farðu með Mansfield! Til hersveitar þinnar!
Drífðu þig á bak.
Segðu Crippen örvasmið og vini hans...
... og láttu það berast til allra manna sem hafa verið barðir eða píndir:
GáIgahæð í Skírisskógi á morgun.
- Já, herra. - Af stað nú og vegni þér vel.
Látið lýsa því yfir í hverju þorpi að þessi saxneski Locksley sé útlagi.
Hengið hvern þann sem skýtur yfir hann skjóIshúsi eða hjáIpar honum.
Já, yðar hátign.
Eigur hans renna til krúnunnar. Takið kastala hans og land eignarnámi.
Allt sem hann á.
Og til að menn viti hvernig aðstæður hafa breyst...
... því fyrr sem þið innheimtið... - Lausnargjaldið, yðar hátign?
Já, já, vitanlega. Lausnargjaldið.
Dauðadómur hefur verið felldur yfir honum Hróa ykkar af Locksley!
Hann fær að dingla eftir viku.
- Ég er þreyttur. - Hvað þá?
Eftir vænan blund í skóginum?
Ég dró sjö akörn úr rifjunum mínum.
- Dásamlegt, ferskt loft. - Tennurnar í mér eru aumar eftir glamur.
- Næturgalar syngja. - Ugla vælir í eyra mér alla nóttina.
Vælir? Hún raulaði þig í svefn.
Þarna er tápmikill karl. Tilvalið að fá hann til liðs við okkur.
Mér sýnist vopnið hans tala máli hans.
- Athugum hvernig hann er. - Þú tekur áhættu, ekki ég.
- Víktu, litli karl. - Aðeins fyrir mér betri manni.
Hann stendur fyrir framan þig.
Leyfðu honum að fara fram hjá, Hrói. Of heitt til að kljást við svona vindbelg.
Þegar ég hef losað mig við þessa flugu læt ég þig líka finna fyrir því.
Þessi fluga stingur illilega, vinur.
Ég hef aðeins staf og þú hótar mér með langboga og ör.
- Ertu ekki karlmenni... ? - Bíddu við! Ég finn staf.
- Tilbúinn? - Já.
Piltur minn, leiktu fjörugra lag sem ég get látið rindilinn dansa við.
Þarftu fjörugra lag? Hvað um þetta?
Ef þú vilt læra lexíu þá komstu til rétta mannsins!
- Hvar er hann? - Hver?
- Þessi bardagameistari. - Hérna.
Ég bið að heilsa honum.
Vinur minn, ég ætti að fara fram á greiðslu fyrir þessa kennslu í dag.
Það er svolítið á reikningnum.
Hérna færðu afganginn.
Það suðar fyrir eyrum mér. Hvað heitirðu, vinur?
- Litli-Jón. En þú? - Hrói.
- Ekki þó Hrói af Locksley? - Jú.
- Gott að ég skyldi detta niður á þig. - Hann datt.
Ég vildi sjá hvað í þér byggi. Og ég sá það.
- Vonandi erfirðu það ekki við mig. - Öðru nær.
- Gaman að manni sem sigrar mig. - Ég vil gjarna slást í för með þér.
Þú færð það. Ef þú getur varist eins og þú gerðir á brúnni...
... þá kemstu í hópinn. Velkominn.
- Þetta er VilhjáImur Skarlat. - Já.
- Hann gætti þess að halda sig fjarri. - Gáfur kröftum yfirsterkari, vinur.
Þið heyrðuð fyrirmæli Hróa. Drífið ykkur nú og látið það berast.
"Með konungsskipun er Hrói af Locksley...
... yfirlýstur útlagi og skal dæmast til dauða. "
Hittu Hróa í Skírisskógi á GáIgahæð.
"Sá sem hjáIpar honum verður hengdur. "
Hittu Hróa í Skírisskógi á GáIgahæð.
Hrói í Skírisskógi.
Á GáIgahæð.
Hrói í Skírisskógi.
Hrói. GáIgahæð.
GáIgahæð.
Ég boða ykkur hingað sem frjáIsborna Englendinga, trúa konungnum.
Meðan hann réð ríkjum hjá okkur lifðum við í friði.
En frá því Jóhann prins komst til valda...
... hafa Guy af Gisbourne og svikarar hans myrt, rænt og ruplað.
Þið hafið orðið fyrir barðinu á þeim. Eyrnastýringar, barsmíðar...
... blindaðir með glóandi járni, heimili ykkar brennd...
... konum okkar sýnt ofbeldi. Tímabært að binda enda á þetta!
- Rétt hjá Hróa. - Já!
Þetta er stór skógur.
Hann getur hýst, klætt og fætt hóp góðra, einbeittra manna...
... góðra skylmingamanna, góðra bogaskyttna, góðra bardagamanna!
Ef þið viljið berjast fyrir fóIkið okkar þá vil ég ykkur. Fylgið þið mér að máli?
Já! Já!
Knékrjúpið þá og sverjið þennan eið.
Að þið, frjáIsu mennirnir í þessum skógi, sverjið að ræna þá ríku...
... til að gefa þeim fátækum.
Að veita gömlum og bjargarlausum skjóI...
... að vernda allar konur, ríkar eða fátækar, Normanna eða Saxa.
Sverjið að berjast fyrir frelsi Englands.
Að vernda það dyggilega uns konungur vor og þjóðhöfðingi snýr aftur...
... Ríkharður ljónshjarta.
Og sverja að berjast uns yfir lýkur gegn kúgurum okkar!
Við sverjum það! Við sverjum þess dýran eið!
En stjórnartíð Jóhanns prins varð jafnvel enn blóði drifnari.
Bjargarlausir saxar fylltust skelfingu því þeir vissu að mótspyrna þýddi dauða.
Brátt kusu menn frekar að deyja en að láta kúga sig...
... og ögrandi eiðurinn varð ekki bara orðin tóm.
Upp með hann aftur!
- Hann deyr ef við hýðum hann aftur. - Deyr hann?
Önnur óskammfeilni Saxanna. Gera hvað sem er til að blekkja okkur.
Haldið áfram!
- Miskunn, góði herra! Sýnið miskunn! - Láttu hann dansa!
Núna hættirðu að bjóða Jóhanni birginn.
Faðir! Faðir!
Hættu!
Fimm menn látnir. Myrtir. Sir Ivor, Nigel, Baldwin, Norbert.
- Óþarfi að nefna þá. - Menn okkar stinga ekki glóðarjárni...
... í augu skattsvikara án þess að fá ör í háIsinn.
- Hann verður að stöðva! - Hafið þér reynt að stöðva hann?
Já, en ég fann hann ekki.
Hvaða líkur eru á því að finna hann?
Allir þorpsbúar og skógarhöggsmenn eru vinir hans.
Allir flóttamenn og saxneskir þjófar í sýslunni ganga til liðs við hann.
Ég sendi njósnara í skóginn til að finna fylgsni hans...
... en hann hverfur jafnóðum. - Meðan þér dveljið öruggir heima.
Vefengið þið vaskleika minn? Skipa ég ekki herliðinu sjálfur...
... að fara með Sir Guy og lafði Marian að Kenworth-kastala...
... til að gæta skattsins sem hann kemur með til baka, með sverði mínu og lífi?
Vonandi kemur þessi morðingi úr felum.
Vonið þér það!
Nóg komið af þrasi! Ég geng frá þessum útlaga þegar ég kem aftur.
Nú, nú. Munkur í stuttum kufli og akfeitur.
- Tilvalinn. Ég fæ hann til liðs við okkur. - Farið með gát, Hrói.
Þetta er munkurinn í Fountain-klaustrinu. Hann er þekktur...
Jú, mikið rétt. Þekktur fyrir guðrækni.
Auðmjúk sáI, ljúfur sem lamb.
- Farið gætilega, herra. - Ég meiði hann ekki.
Vertu hérna svo hann fyllist ekki ótta. Ekki skipta þér af.
En þessi munkur er einn skæðasti skylmingamaður...
Hamingjan sanna, kraftaverk!
Ræningi - þjófur! Láttu mig fá kindakjötið mitt!
Ef þú ert ræningi færðu ekki neitt hjá mér.
Ég er munkur og vann fátæktareið.
Ef þetta er fátækt vil ég fúslega deila henni með þér.
Þú ert að því. Skilaðu kálfakjötinu mínu!
Ekki svona nálægt, þunglamalegi vinur.
- Ég vil eiga við þig orð. - Nú?
Ég bý í skóginum með góðum mönnum...
... sem skortir ekki neitt nema trúarlega leiðsögn.
Og aðeins einn kost.
- Og hver er hann? - Við erum útlagar.
Fyrst við erum nýkomnir í skóginn þarf einhver að kristna okkur.
- Við völdum þig. - Ekki ég.
Þeir eru trúlega allir jafn fingralangir og þú.
Vitaskuld. En þú verður hrifinn af þeim öllum.
Bíðum ekki boðanna. Við förum stystu leið yfir lækinn.
- Komdu. - Nei. Ég er ánægður hérna.
Þú kemur.
Fyrst ég vil ekki blotna í fæturna...
... berðu mig á bakinu yfir lækinn.
- Á bakinu? - Beygðu þig! Þú verður að læra að hlýða.
Svona nú, beygðu þig.
Áfram nú!
Svona! Áfram nú! Áfram! Hraðar! Þú verður að drífa þig.
Svona nú, hlunkur. Því gefstu ekki upp? Þú sérð að ég er betri skylmingamaður.
Eftir að ég velgi þér undir uggum kemur annað hljóð í strokkinn.
Þú ert drengilegasti skylmingamaður sem ég hef hitt.
Verðum við að halda áfram? Það er jafnt á komið með okkur, munkur.
Jafnt? Nei. Þú tókst hálft kálfslæri af mér.
- Og... - Nei. Bíddu við, munkur. Nóg komið.
Komdu með mér og ég lofa að gefa þér úrvals villibráðarsteik...
... og þá stærstu sem þú hefur borðað.
Nautakjöt, svínshaus, öltunnur.
Ef þú hefðir sagt þetta fyrr hefðum við ekki blotnað. Komdu nú.
- Gengurðu til liðs við okkur? - Já.
Þótt ekki væri nema til að snúa ykkur frá villu ykkar vegar á þjófabrautinni.
Þú ert Hrói höttur, er ekki svo?
Skósveinninn heilagi!
Sæll, tortryggni munkur!
- Hrói. - Já?
Nafnið Tóki munkur hæfir honum vel.
Það þyrfti helft hjartardýranna í Skírisskógi til að fylla þennan helli.
Tvöfalt fleiri til að fylla tóma hausinn á þér.
- VilhjáImur! - Hvað er að frétta, VilhjáImur?
- Ég fékk boðin... - Það er allt í lagi. Hann er einn okkar.
Einn okkar? Eins og þrír okkar.
Já. Og tólf manna maki.
Svona nú, svona nú. Tóki munkur, VilhjáImur Skarlat. VilhjáImur?
Sir Guy af Gisbourne kemur við í kvöld.
- Er hann með skattpeningana? - Gnótt fjár!
- Hvenær kemur hann til Skírisskógar? - Á morgun.
Við verðum að fresta átveislunni en hún verður tvöföld á morgun!
Komið! Aftur í búðirnar! Örvið matarlystina með þessu.
- Eruð þið tilbúnir? - Já.
- Sést nokkuð til þeirra? - Ekki enn.
Er allt til reiðu?
Þeir halda að þeir hafi lent í geitungabúi.
Þarna koma þeir.
Er ekki vissara að setja út verði á hvora hlið?
Til hvers?
Nú, þetta er Skírisskógur og Hrói höttur...
- Hræðistu þann gáIgamat? - Hræðist? Vissulega ekki, herra.
En hann er djarfastur hérna.
Kvíðið engu. Við erum nógu margir til að sjá um hann.
Útlagar standast vopnuðu herliði ekki snúning.
Eruð þér vissir? Mig minnir...
Hann gerir litlum hópum fyrirsát en dirfðist ekki að ráðast á okkur.
- Hvað sérðu, gamli skarfur? - Tilbúnir. Þeir eru í tveimur hópum.
- Sérðu Sir Guy? - Hann stýrir öðrum hópnum.
Fjársjóðsvagninn er hjá honum.
Sir Guy og fógetinn brynna hestunum.
- Framvarðarsveitin er langt fram undan. - Gott. Litli-Jón!
Takið menn yðar og lokið fyrri hópinn af.
Þið umkringið framvarðarsveitina. Þú sjálfur!
- Tilbúnir? - Já, Hrói!
Tilbúnir fyrir merkið. Komið, VilhjáImur. Komið, tökum á móti Sir Guy.
- Sjáið! - Verðir! Fljótir!
Velkomnar til Skírisskógar, frú mín.
Heilsið þér ekki, Sir Guy? Það er forvitnilegt.
Ég hef oft heyrt að þér tækjuð hlýlega á móti mér ef við hittumst aftur.
- Líðið þér þetta án þess að... ? - Berjast?
- Hann á engra kosta völ, frú mín. - Ég held nú bara, ósvífni þorpari!
Þú meiðir ekki lambið mitt, væni.
Hægan nú, Bess.
Við komum í friðsamlegum tilgangi. Er það ekki?
Við viljum bara klappa fallega háIsinum á honum.
- Við meiðum hann ekki mikið. - Skiljið þið?
Förum þá.
Sleppið því að merkja leiðina. Slyngari menn en ykkur þarf...
... til að finna búðir okkar aftur. - Þið verðið allir hengdir fyrir þetta.
Lítið gjald fyrir félagsskap svona hrífandi dömu.
Hvað veit saxneskur skógarræningi um töfra? Eða dömur?
- Hún á við þig. - Mig? Skógarræningja?
Fræðið mig betur um sjálfan mig. Þér fenguð kannski rangar upplýsingar.
Kannski, en mér þykja þær ekki nægilega áhugaverðar til að fást um þær.
Ef þú skerðir hár á höfði dömu minnar...
... geri ég þig höfðinu styttri. Gættu að því!
- Á hvað ertu að einblína? - Ég hef aldrei gengið...
... með kvenmanni áður. - Hvaða kvenmanni?
- Yður. - Hvílík ósvífni!
Þú segir það víst við allar konur sem þér líst vel á.
Mér hefur aldrei litist vel á konu áður.
Nei, ég hef aldrei átt kærustu.
Hefurðu aldrei átt eina einustu kærustu á ævinni?
Þú veist ekki af hverju þú missir, væni minn.
Ég hef átt fimm ástmenn.
Herra minn! Veisluskikkja yðar. Drífið yður í hana.
- Nei! - Víst!
Ég geri það! Ég geri það!
Þeim þykir þetta vera himnaríki.
Silki í stað larfa, góðvild í stað auðar, ógrynni matar í stað hungurs.
- Þeir eru reyndar ánægðir. - Er það?
Eruð þér ekki ánægðar að sjá hvað þeir skemmta sér vel?
Mér finnst þetta andstyggilegt.
Þér hafið lifað vernduðu lífi, frú mín. Kannski ofvernduðu.
En ef þér gætuð þekkt þá eins og ég.
Þolinmæði þeirra, tryggð, góðvild.
Tóki munkur! Þetta ætti að passa á Sir Guy.
Herra minn. Hérna er klæðnaður yðar fyrir veisluna.
Þegar þið hafið notað hann þá látið Jóhann prins fá hann.
Allir komi að borðunum og troði í sig!
Leyfist mér að bera mat á borð fyrir yður, frú mín?
Ég óttast að félagsskapurinn hafi spillt matarlyst minni.
En leitt. Ég hef prýðilega matarlyst.
- Svolítið lambakjöt, frú mín? - Ég er ekki svöng.
Þér sögðuð það. Ég gleymdi því.
Látið mig vita hvenær þér hafið fengið matarlystina á ný.
Vinir! Vinir!
Ég býst við að ykkur finnist Sir Guy vera skúrkur...
... og erkióvinur okkar. Og sjáið!
Hann gefur okkur þennan bragðgóða kvöldverð.
Og lýkur velvild hans þar með? Aldeilis ekki!
Hann kom í dag...
... með 10 kassa, fulla af skartgripum og silki...
... og fleiru, tæp 30,000 gullmörk sem var stolið úr norðursýslunum.
- Þú dirfðist ekki. - Sestu!
Sumir ykkur halda að gestgjafi okkar...
... hafi ætlað að gefa Jóhanni prinsi þennan fjársjóð...
... í stað þess að fá konunginn lausan. Og það er rétt.
En dálítið skrítið kom fyrir.
Honum snerist hugur í skóginum og þarna er sjóðurinn, heill og öruggur!
- Þér talið um tryggð. - Já. Því ekki?
Þér og þorparar yðar ætluðuð víst að senda Ríkharði þennan fjársjóð.
Ykkur dytti ekki í hug að eiga hann sjálfir.
Vinir! Hvað eigum við að gera við þennan fjársjóð? Skipta honum meðal okkur?
- Geyma hann fyrir Ríkharð! - Konungurinn á hann!
- Sannfærð? - Kannski var ég of fljót á mér...
En af hverju skylduð þér, riddari...
... búa hérna eins og skepna, ræna, drepa, í útlegð... ?
Viljið þér í alvöru fá að heyra hvernig það vildi til að ég gerðist útlagi?
Eða óttist þér kannski hið sanna? Eða kannski mig?
- Ég óttast ekki neitt. Síst yður. - Gott. Komið þá með mér.
Þér eruð þá hræddar.
- Jæja, herrar mínir. - Sæl!
Varla tilkomumikil sjón fyrir svona falleg augu eins og þín.
En það er búið að kveikja í heimilum þessa veslings fóIks.
Fjölskyldur þeirra voru barðar og skattheimtumenn létu þau svelta í hel.
- Blessi þig. Við gleymum yður aldrei. - Auðmjúkar þakkir, herra.
- Megum við vera þess verð, Hrói. - Þið eruð það, mamma.
- Hefurðu borðað vel, vinur? - Já, þökk fyrir, Hrói höttur.
Við færum yður auðmjúkar þakkir, herra.
Leitt að þurfa að sýna yður þetta.
En eitt sinn voru þessir veslings menn hamingjusamir og ánægðir.
Bara einfaldir þorpsbúar sem hafa aldrei gert flugu mein.
Og núna... Pyntaðir, augun stungin út, tungur slitnar út, eyru skorin af.
Þau leitar verndar hjá mér fyrir vinum yðar Normönnunum.
En þér hafið drepið Normanna.
Já, þá sem eiga það skilið. Þá grimmu og ranglátu.
Þér eruð skrítinn maður.
Skrítinn? Af því ég vorkenni buguðu og bjargarlausu fóIki?
Nei, þér eruð skrítinn af því að þér viljið gera eitthvað í málinu.
Þér viljið bjóða Sir Guy birginn, jafnvel sjálfum Jóhanni prins.
Til að stofna lífi yðar í voða.
- Og einn þeirra var Normanni. - Normanni eða saxi. Hverju breytir það?
- Ég hata ranglæti, ekki Normenn. - En þér glötuðuð stöðu þinni og löndum.
Það gerði yður að hundeltum útlaga...
... þegar þér hefðuð getað lifað í þægindum og öryggi.
Hver er umbun yðar fyrir allt þetta?
Umbun? Þér skiljið þetta ekki, er það?
Fyrirgefið.
Ég skil þetta dálítið núna.
Þá er það nægileg umbun.
Þér hafið rænt og niðurlæg okkur, við óskum þess nú að fara.
- Komið, lafði Marian. - Menn mínir fylgja lafðinni.
Áður en þér farið væri ágætt ef þér flyttuð henni þakkir fyrir lífgjöfina.
Lífgjöfina?
Haldið þér að þér hefðuð sloppið lifandi úr skóginum...
... ef hennar hefði ekki notið við hérna?
- Pétur! Haraldur! - Já, herra?
Veljið sex menn og fylgið hinum dygga gestgjafa okkar og óstyrkum vini hans...
... til Nottingham-vegar. - En hestar okkar, fötin okkar.
Þið snúið aftur til Nottingham eins og þið voruð, fótgangandi.
Þetta, Sir Guy, verður þér þó lexía í lítillækkun, jafnvel miskunn.
- Hinir mennirnir fara til baka á morgun. - En lafði Marian.
Þið skuluð fara áður en mér snýst hugur.
Við skulum drífa okkur.
Jæja, frú mín.
Tóki munkur! Litli-Jón!
Farið með frúna í Svartkirkjuklaustrið...
... svo að biskupinn geti fylgt henni alla leið á morgun.
- Má ég líka fara? - Með leyfi yðar, frú mín?
Verið þér sælar, frú mín.
Verið þér sælir.
- Tók hann allt sem þér innheimtuð? - Hvert einasta silfurpenní.
Og þið fáráðarnir sátuð bara og leyfðuð honum að gera það.
- Við veittum harða mótspyrnu. - Hvar eru sár ykkar? Marblettirnir?
- Og hvar eru menn ykkar? - Við hverju bjóst yðar hátign?
Lafði Marian með í för og menn Locksleys bera okkur ofurliði.
Og enginn þeirra hlaut sár eftir ör, býst ég við.
Og tæplega 30,000 mörk í höndunum á þessum þöngulhaus.
Það verður að handsama þennan mann. Skilið?
Og hvernig leggur yðar hátign til að hann verði handsamaður?
- Ef mér leyfist að spyrja að því? - Gætið orða yðar, Gisbourne.
Þér megið teljast lánsamur að gjalda þess ekki með höfðinu.
Yðar hátign, herra, ég get komið saman herliði og umkringt Skírisskóg.
- Þér gætuð ekki gómað hann... - Gætið orða yðar.
... þótt hann sæti í kjöltu yðar og skyti örvum beint á yður.
Örvum!
- Hann sagði skjóta örvum beint á mig. - Takið þennan kjánalega hatt af yður.
Nú dettur mér dálítið í hug. Við náum honum kannski ekki með valdi.
Hann er of verndaður. Þekkir leynistigu Skírisskógar vel. En...
- En hvað? - Við skjótum honum ref fyrir rass.
Við höldum bogaskyttukeppni!
Bogaskyttukeppni...
Og láta hann verða fyrir eigin ör? Það er dásamlegt.
Hann er besta bogaskyttan fyrir norðan. Haldið þér að hann sleppi því...
... að etja kappi við bogaskyttur landsins? Við veitum verðlaun. Kannski gullboga.
Biðja hann að hætta lífi sínu út af því?
Það verður ekki eina beitan. Lafði Marian kemur sjálf með örina.
Hvað eigið þér við?
Þegar þau komu út úr skóginum virtist hún afar vinsamleg.
Sáuð þér ekki hvernig hann einblíndi á hana?
- Jú, jú, ég sá það. - Jæja þá!
- Hvernig komum við boðum til hans? - Látum það berast til Hróa...
... sem hefur auga í hverjum runna og eyru í hverjum vegg?
En jafnvel þótt hann komi, verður hann ekki í dulargervi?
Hvort sem hann verður í gervi prests, betlara, riddara...
... pílagríms, hvaða dulargervi getur hulið bestu bogaskyttu Englands?
Maður sem hlýtur gullbogann verður Hrói höttur.
Viljið þér taka hattinn af yður?
Vonandi bítur hann á agnið.
- Vonið þér það? - Hann gerir það ef hann er hérna.
Annars setjum við höfuðið á yður á skotmarkið og skjótum á það.
- Eru menn yðar vissir um fyrirmælin? - Já.
Þeir eru alls staðar á vellinum. Jafnvel ormur kæmist ekki í gegn.
Þér talið eins og þetta væri gildra.
Nei, mín kæra. Bara varúðarráðstöfun ef saxar verða til vandræða.
Samkvæmt fyrirmælum hans hátignar Jóhanns prins...
... mega meistarar Sir Guys og riddararnir...
... aðeins taka þátt í þremur umferðum í útsláttarkeppni.
Sigurliðið mætir öllum aðkomumönnum.
- Þú veist að það er gildra. - Gullör frá sjálfri lafðinni.
- Þeir ráðgerðu þetta til að ná þér. - Hvað um það?
- Þú veist hvað gerist ef þeir gera það. - Hvar er íþróttaandinn?
Sir Guy þáði okkar boð. Það er dónalegt að þiggja ekki hans.
- Dónalegra að láta hengja þig. - Menn mínir fitna og eru ofaldir.
Hvar er dálæti þitt á bardögum, áhættu og ævintýrum?
Fyrsti vinur okkar virðist orðinn galinn verð ég að fylgja honum alla leið.
Við fylgjum honum alla leið.
Undirbúið lokakaflann.
Þykir lafðinni þetta spennandi? Lafði Marian?
- Fyrirgefið. - Þykir yður þetta spennandi?
Jú, mjög svo. Úrvalsgóðar bogaskyttur.
Yður á eftir að þykja þetta miklu meira spennandi síðar.
Sigurliðið keppir sem einstaklingar.
Phillip fyrirliði frá Arras.
Elwyn Velsverji. Matt frá Sleaford.
Núna skora þeir alla komumenn á hóIm.
Þeir sem skjóta á þessa menn verða að vera haukfránir.
Þeir eru allt of góðir fyrir mig. Ég skýt ekki í dag.
Hinar skytturnar nota skotmarkið í miðjunni.
Matt frá Sleaford, úr leik!
Elwyn Velsverji, úr leik!
- Stóri katlabætirinn. - Núna er rétta stundin.
Hægan nú, Sir Guy. Ég skemmti mér vel. Leyfið þeim að ljúka leiknum.
- En hann gæti... - Látið menn yðar koma, ef þér viljið.
Sjáið.
Já, þeir koma. Vonandi sér Hrói þá.
Ég verð að lofa yðar hátign fyrir snilldarlega áætlun.
Afbragð. Hafið þér séð þennan stóra mann fyrr?
Og ef svo væri, hvernig gæti katlabætir vakið áhuga minn?
Phillip frá Arras skýtur næst.
Jafntefli! Þið fáið að reyna aftur.
Skotmarkið of nálægt. Megum við hafa það aðeins lengra í burtu?
20 skref í viðbót!
Ef bogaskyttufyrirliðinn sigrar úr þessari fjarlægð...
... þá læt ég yður fá 1000 gullmörk fyrir hann.
Hvort sem hann sigrar eða tapar þá fáið þér hann, yðar hátign.
Ef þér leyfið mér að fást við þennan þöngulhaus á minn hátt.
Samþykkt. Ég fer líka til Norwich strax eftir keppnina...
... og því ráðið þér hvað þér gerið við hann.
Hann getur ekki sigrað núna. Enginn lifandi maður getur gert betur.
Ég veðja 100 mörkum á Phillip af Arras!
Hann klauf ör Phillips.
Kötlubætirinn sigrar! Hann sigrar!
- Hvað heitirðu, bogaskytta? - Gottfríður frá Skírisskógi, yðar hátign.
Af hverju er katlabætir svona laginn með vopn?
Jafnvel friðsamlegur katlabætir...
... verður að verja sig núna fyrir launráðum og fleiru óþægilegu.
Þú græddir meira á því í dag en þú bjóst við.
Ég lýsi þig meistarabogaskyttu Englands.
Lafði Marian Fitzwalter afhendir þér verðlaunin.
Komdu nær.
Ég... Hérna eru verðlaunin, bogaskytta.
Það er sannur heiður að taka við þeim úr höndum svona fríðleikskonu.
- Því notaðirðu ekki svarta ör? - Það er lokaúrræði mitt, Sir Guy.
- Úrskurður þess er ævinlega endanlegur. - Takið þennan mann fastan!
Þetta er vel til fundið.
Þú ert afar hvatvís piltur.
Leitt að ég geti ekki verið í Nottingham til að sjá hvað Gisbourne ætlar þér.
- Það verður ábyggilega eitthvað sérstakt. - Ábyggilega.
Leitt að ég skyldi vanmeta yður. Kannski næst...
Það verður ekkert næst. Farið með hann!
"Hrói af Locksley. Sumir þekkja yður sem útlagann Hróa hött.
Eftir réttarhöld þar sem þér komuð ekki með vitni yður til varnar...
... eruð þér dæmdir sekur um útlegð, þjófnað, morð, brottnám...
... á fölskum forsendum, um að hafa vanvirt Krúnuna...
... stundað veiðiþjófnað í skógum hans hátignar og gerst sekur um drottinssvik. "
Hafið þér ekki gleymt einu eða tvennu?
Það er glæpur í stjórn hins háa Jóhanns að láta sér annt um föðurlandið.
Að vernda smælingja fyrir ranglæti og vera trúr konungi sínum.
Ég myndi fúslega vilja bæta við ákærurnar á hendur yður.
"DómsstóII þessi dæmir svo að á hádegi á morgun verði farið með yður...
... á torgið í Nottingham og þar verðið þér hengdur. "
Sumir iðrast þess að maður með svona sérstaka hæfileika...
... skuli deyja svona ungur. En sjálfum mér...
Yður þykir dómurinn afar vægur. Þakka yður fyrir.
Hvað angrar yður, frú mín? Er það útlaginn?
Já. Ég vil síður sjá mann lokaðan inni...
Bess, þú veist hvar þessi maður er, ekki satt?
- Því skyldi ég vita það, frú mín? - Ekki vísa mér á bugí.
Þessum litla manni líkaði vel við þig. Hefurðu hitt hann?
- Já, frú mín. - Segðu mér hvar.
- Viltu senda skilaboð? - Mönnum hans, já.
Ég fékk mér smásopa, frú mín...
... á stað í bænum og ég neita því ekki að nokkrir hinna voru þar.
Hvar var það? Bess, ég bið þig að segja mér það!
Það var knæpa, frú mín. Hirðingjahöfðinu í Pílagrímagarðinum.
- Veitingamaðurinn heitir Humility Prin. - Humility Prin.
Bankaðu á dyrnar og segðu, "Locksley. "
- "Locksley. " - Já, en...
Finndu skikkju í hvelli!
Já, frú. Hamingjan sanna...
- Það hlýtur að vera leið... - Getum við ekki ruðst inn?
Þið þyrftuð her með múrbrjót til að gera dæld á kastalann.
Hann verður örugglega hengdur.
Kannski rétt hjá Litla-Jón. Við ættum kannski...
Locksley.
- Hvað er að, Prin? - Lafði, frú. Lafði Marian.
- Hvað þá? - Þetta er gildra. Gætið að gluggunum.
Hún sagði lykilorðið.
- Er hún alein? - Já, herra.
Vísaðu henni inn.
- Hvað viljið þér, frú mín? - Ég vil hjáIpa honum.
- Hvernig funduð þér okkur hérna? - Ekki fást um það núna.
Ekki standa hérna og stara. Segið mér hvað ég get gert.
- Ekki treysta henni. Normannabragð. - Kæmi ég ein ef þetta væri gildra?
Hvað hindrar ykkur í að drepa mig ef... ?
Er enginn nógu skynsamur hérna sem skilur þetta?
Andartak.
Við verðum að vera viss, barnið gott. Eruð þér guðrækin?
Sverjið þér við Maríu mey að þér viljið hjáIpa Hróa?
Ég sver það, séra minn.
- Hafið þér hugleitt leið? - Já.
- Getið þér komið okkur inn í kastalann? - Það dugir ekki. Hans er vel gætt.
En mér datt önnur leið í hug. Hlustið á mig.
- Er þetta ekki ánægjulegt, frú mín? - Já, er það ekki?
Fyrst Locksley er úr leik þá gjörsigrum við hina.
Verður það ekki óvænt ánægja fyrir Jóhann prins þegar hann snýr aftur?
Að ég skyldi eitt sinn vera svo vitlaus að halda að þér líkaði við hann.
Höndin á yður skelfur.
Farið með hann í gáIgann.
Farið með hann þangað.
Hann verður ekki svo ósvífinn þegar hann verður hengdur.
Tilbúinn.
Stöðvið hann!
Stansið! Verðir!
Tóki munkur! Much!
- Við erum hérna, herra! - Við erum hérna, heilir á húfi!
Aftur í búðirnar!
Hrói! Hvar ertu?
Ég er hérna. Tilbúnir!
Hann er ólíkur öllum sem ég hef kynnst.
Hann er hugrakkur og kærulaus en samt blíður og góður.
Hann er ekki grimmur eins og...
Þegar maður er ástfanginn er það...
... Er erfitt að hugsa bara um eina manneskju?
Jú, reyndar. Stundum heldur það vöku fyrir manni.
Eg veit það en það er ágætt svefnleysi.
Já, það hefur líka áhrif á matarlystina.
Ég hef ekki séð að það hafi haft áhrif á þig...
... nema þegar hann beið þess að vera hengdur.
Fær það mann til að þrá að vera alltaf með honum?
Já. Og þegar hann er með manni þá kiknar maður í hnjáliðunum.
Þegar hann lítur á mann fær maður fiðring...
... og gæsahúð fer um mann allan.
- Þá leikur enginn vafi á því. - Vafi á hverju?
Að maður er ástfanginn!
Hvað viltu?
Hrói!
- Ja hérna. Ja hérna! - Hafðu hljótt, Bess.
Ertu orðinn snaróður?
- Því komuð þér hingað? - Til að hitta yður.
En er yður ekki ljóst að... ?
Menn mínir sögðu mér hvað þér gerðuð fyrir mig og ég vil færa yður þakkir.
Og ég komst ekki hjá því að heyra þetta með fiðringinn...
... Ég er mjög feginn að ég skyldi koma.
Þetta var leikur. Þér verðið að fara á stundinni!
Leikur? Mátti ég ekki taka þátt í honum?
Ég er trúlega ekki jafngóður í honum og þessi sæta stúIka.
En ég get gert mitt besta.
Bess, viltu láta okkur ein?
Gerðu það!
Jæja, hvernig byrjar þessi leikur?
Ég veit. Það er einfalt. Við byrjum á því þar sem þér elskið mig.
Þér elskið mig, er það ekki? Af því ég elska yður ofurheitt.
Þess vegna kom ég. Ég þurfti að hitta yður aftur.
Þér verðið að fara strax. Og ég elska yður ekki.
- Eruð þér vissar? - Já.
Gott og vel. Ég fer þá.
Það er frekar fjandsamlegt af yður að afhjúpa mig svona fyrir óvinum mínum.
Þarna er gamall, feitur og hjóIbeinóttur foringi í varðliðinu.
Ef ég lendi á honum verður hann enn hjóIbeinóttari.
Þarna er bogaskytta! Hann er of mjór. Ég gæti alveg misst marks.
- Hrói! - Einmitt.
Fimm vopnaðir menn í hóp. Þeir taka af mér fallið.
- Verið þér sælar, frú mín! - Hrói!
- Já? - Ég bið yður.
Elskið þér mig þá? Er það ekki?
- Er það ekki? - Þér vitið að ég geri það.
Þá gegnir öðru máli.
- Þér eruð afar ósvífinn. - Ég?
Já!
Þegar verndari minn, Ríkharður konungur, kemst að því að þér elskið mig...
- Hann gerir mig að hirðfífli. - Nei!
Hann festir hausinn á yður á Lundúnahliðið.
Og það verður fallegt skraut, mín djarfa Normannafegurðardís.
- Ég er ekki djörf. - Þér eruð Normanni.
Ég erfi það ekki við yður. Og þér eruð fegurðardís.
- Þér eruð fallegasta... - Þú ferð tafarlaust.
Elskan mín, hverja mínútu sem þér eruð hérna er yður hætta búin.
Ég fer.
- Marian, viljið þér koma með mér? - Til Skírisskógar?
Ég get bara boðið yður erfitt og háskalegt líf...
... en við yrðum saman.
- En elsku Hrói... - Það er til mikils mælst en hver veit...
... hvenær Ríkharður kemur aftur.
Tóki gæti gift okkur. Viljið þér það?
Ég elska yður, Hrói, og kæmi.
Mér er sama um hættur ef þér eruð hjá mér.
Ætlið þér þá að koma?
Nei. Munið þér eftir deginum í Skírisskógi?
Mér varð ljóst að í fyrsta sinn væruð þér að breyta rétt...
... og okkur skjátlaðist.
Nei, leyfið mér að klára.
Þér kennduð mér að England er stærra en Normannar og Saxar...
... sem berjast og hata hvorir aðra.
Að við eigum það öll, að lifa í sátt og samlyndi...
... aðeins dygg Richard og Englandi.
En elskan mín, þér getið hjáIpað til.
Ég get hjáIpað miklu meira með því að gæta að launráðum hérna...
... og þá getið þér verndað menn Ríkharðs þangað til hann kemur aftur.
Skiljið þér núna af hverju þér þurfið að fara einn aftur til manna yðar?
Farðu núna, fljótt, elskan mín.
- Vertu sæl, elskan. - Vertu sæll.
- Vertu sæl, ástin mín. - Vertu sæll.
Kent Road krá
- Eruð þið langt að komnir? - Jú, talsvert langt.
Leitt að geta ekki gefið ykkur betri mat.
- Það er lítið orðið um mat núna. - Þetta dugir.
Kráin í Luton var vel birg. Hvernig stendur á því?
Það er krá Normanna.
En þetta er svírðilegt! Ég kvarta við Jóhann prins.
Ég finn fantinn í fjöru. Dirfist að ræna mig!
Stelur skargripunum mínum!
Hvað er að gerast hjá þjóðinni...
... þegar háttsettur kirkjunnar maður getur ekki ferðast í skóginum óhultur?
- Hver er hann? - Biskupinn af Svartkirkju.
- Viljið þér halda áfram eftir kvöldmat? - Nei. Við komumst ekki í kvöld.
- Ég verð um kyrrt. Sinntu hestunum. - Já, yðar náð.
- Færðu okkur mat! - Já, yðar náð, tafarlaust!
Ekki lengur tryggt að ferðast neins staðar. Rán við hverja beygju á veginum.
- Hvað kom fyrir, yðar náð? - Við vorum rændir.
Við gátum ekki varið okkur. Þeir réðust á okkur úr launsátri.
- Hver gerði það? - Hrói höttur, vitanlega.
Það er enginn annar sem er nógu ósvífinn.
Aftur Hrói höttur, herra.
- Þú hefur þá heyrt hans getið. - Hann virðist þekktur hér um slóðir.
- Ertu þá ókunnugur í þessari sýslu? - Meira og minna.
Hvað heitið þið, herrar mínir?
Við erum varla nógu mikilvægir til að verðskulda áhuga yðar.
- Hvar er ölið okkar, veitingamaður? - Það kemur, herra.
Verðið þið, herrar mínir, áfram hérna í kvöld?
Við eigum eftir að ákveða það, yðar náð. Hvað leggið þér til?
Vegirnir eru svo háskalegir, þið eruð mun tryggari hérna.
Okkur hlotnast þá líka sú ánægja að njóta félagsskapar yðar.
Ég vil vera um kyrrt en ég mundi eftir brýnum málum í klaustrinu mínu.
Seinna, eða kannski þegar þið gerið hlé á för ykkar...
... og hvílið ykkur á morgun. - Afar ljúft af yður.
Þá býð ég ykkur góða nótt, herrar mínir, og Guð veri með ykkur á morgun.
Þakka yður fyrir. Góða nótt.
Glugginn!
Eru rúmin tilbúin, veitingamaður?
Förum þá að sofa. Ég er þreyttur.
- Hann grunar það því miður, herra. - Ég óttast það.
Hans náð er Normanni.
Sástu óttasvipinn á veitingamanninum þegar hann kom inn?
Ég hef séð hann á andlitum þúsunda manna síðan við komum aftur.
Ég átti ekki að fara frá Englandi.
Ég tók eftir því þegar nafn Hróa hattar er nefnt...
Dularfulli útlaginn sem við höfum leitað að.
Árangurslaust. Biskupinn átti ekkert erfitt með að hitta hann.
Það gefur mér hugmynd.
- Var það örugglega Ríkharður? - Án nokkurs vafa.
En líkt bróður mínum kæra!
Hann gat ekki rotnað í Durnstein eins og aðrir sómakærir menn.
- En Ríkharður hefur engan her. - Nei, yðar náð.
- Þá hefðum við heyrt hans getið. - Ef bróðir minn yrði drepinn...
- Fengi England nýjan konung. - Það væri morð! Ég vil ekki...
Þér hlýðið! Það er sáraeinfalt. Haldið yður saman.
Ég grátbið yður, yðar náð!
Hvað haldið þér klaustrinu lengi ef Ríkharður lifir og kemst að því...
... hvað þér hafið verið að bralla árin sem hann var í burtu?
Haldið áfram, Gisbourne. Hver... ?
Dickon var riddari áður en bróðir þinn hjó sporana af honum...
... vegna smá óhapps.
Hann vill allt fyrir konung gera sem kemur honum í fyrri stöðu.
- Yður er lítt um bróður minn gefið. - Ekki að ástæðulausu, yðar hátign.
- Kannist þér við þessa knæpu? - Já.
Ef Ríkharður deyr...
Þá kemst Dickon í hóp riddara á ný. Er það ekki rétt?
Með setur og eigur Hróa af Locksley til að styrkja stöðu sína.
- Hvenær á ég að byrja? - Strax. Hvað þurfið þér marga menn?
Mér gengur betur einum, yðar hátign.
Því fyrr sem þú verður krýndur konungur...
Því betra fyrir vini mína? Þér eruð bráðsnjall, Gisbourne.
Þökk fyrir, yðar hátign.
Farið aftur í klaustrið yðar og búist til að lýsa mig konung...
... hérna í Nottingham ekki á morgun heldur hinn.
Ætli hún hafi heyrt í okkur?
Ég veit það ekki.
Nú vitið þér af hverju Hrói þarf að finna Ríkharð strax og vara hann við.
Farðu með þennan miða til Much á Hirðingjahöfuðið.
Lafðin heyrir svolítið illa í kvöld.
Þegar þér bankið á dyr hjá konu sem á knæpu væri eigið þér skilið að bíða.
Þér virðist í uppnámi.
Í uppnámi? Því skyldi ég vera það?
Svona nú, lafði Marian. Nóg komið af sakleysisheitunum.
- Verum hreinskilin hvort við annað. - Ég sé ekki þörfina á því.
Þér eruð töfrandi en ekki beint snjöll. Þér komust ekki hjá því...
... að heyra það sem við Jóhann prins ræddum um.
Ó, nei, nei, nei. Reynið ekki að neita því.
Og yður datt fyrst í hug, sem dygg hirðkona Ríkharðs, að vara hann við.
- Er það ekki rétt? - Hvernig gæti ég varað Ríkharð við?
Hvernig skipulögðu Locksley og menn hans þennan flótta...
... undan hengingu eftir bogaskyttukeppnina?
Einhver hérna í kastalanum hlýtur að hafa sagt honum það.
Það nær engri átt!
Þegar Ríkharður er í hættu, hvað er eðlilegra...
... en að þér reynið að vara hann við fyrir tilstilli Locksley?
Og þér hyggist vara hann við, er ekki svo?
- Er ekki svo? - Nei!
Ef það er rétt getið þér kannski skýrt það fyrir Jóhanni...
... og aftökuréttinum hvað felst í þessu.
Verðir!
Fylgið lafði Marian í aðalsalinn.
Hún lagði ekki aðeins lag sitt við þennan saxneska uppreisnarsegg...
... dæmdan sekan um útlegð, þjófnað, morð, mannrán og drottinssvik...
... heldur sveik hún þjóð sína, Normanna.
Skammist þér yðar ekki, lafði Marian?
Jú. Sárlega. En það er synd að ég skuli vera Normanni...
... eftir að hafa séð það sem landar mínir hafa gert Englendingum.
Í fyrstu trúði ég því ekki. Ég var Normanni og trúði...
... að óhæfuverkin gagnvart söxum væru réttlætanleg.
Ég veit núna af hverju þér reynduð ákaft að drepa útlagann sem þér fyrirlituð.
Af því að hann var eini maðurinn í Englandi sem verndaði þá bjargarlausu...
... fyrir skepnum sem úthelltu blóði manna!
Og núna hyggist þér myrða bróður yðar!
Þér á eftir að þykja leitt að hafa skipt yður af.
Leitt? Ég gerði það aftur þótt þér dræpuð mig fyrir bragðið.
Spámannslega mælt, frú mín, af því að þannig fer einmitt fyrir yður.
Þér dirfðust ekki.
Ég er dygg Ríkharði konungi og aðeins sjálfur konungurinn...
... getur dæmt mig til dauða.
Alveg rétt hjá yður, væna mín.
Konungur gefur þá skipun að láta taka yður af lífi fyrir landráð...
... eftir nákvæmlega tvo sólarhringa.
Farið með hana.
- Skilurðu þetta núna loksins? - Auðvitað.
Segðu Hróa skilaboðin alveg eins og ég sagði þér.
Bess, hvar átti Dickon að finna Ríkharð konung?
Ekki fást um hann!
Mér stendur á sama um konunga ykkar og veldisstóla og þess háttar.
Hrói verður að gera eitthvað til að bjarga barninu mínu!
Svona nú, stóra stelpa. Hrói gætir hennar.
- Hvert ætlar Dickon? - Á knæpu við Kent Road.
Knæpu við Kent Road?
Þú getur stytt þér leið um 5 kílómetra og króað hann af við Lágskóg.
Svona nú, stelpa, kysstu mig og óskaðu mér góðs gengis.
Flýttu þér og snautaðu burt.
Ó, Much. Ferðu ekki varlega?
Auðvitað.
Sælir, herra ábóti!
- Hafið þér ferðast langt í morgun? - Of langt til að þola töf núna.
Kannski þreytir þessi þunga pyngja yður. Ég get ráðið bót á því.
Ef hún er þyngir en vanalega deili ég henni með þeim sem eiga minna.
Haldið þér að ég láti alla rudda sem biðja um budduna fá hana?
Sjáið til, herra ábóti?
Við erum fátækir útlagar og erum matar- lausir utan hjartardýra hans hátignar...
... meðan þið eigið eignir, leigutekjur og silfur. Budduna!
Ég ferðaðist langt í erindagjörðum fyrir kónginn og silfrið sem ég á eftir...
... jafngildir aðeins 60 mörkum.
Hvað þá? Eruð þér vinur hins góða Ríkharðs konungs?
Ég ann engum meira.
Þér spöruðuð helminginn af þessu fé með þessari ræðu.
Látið mig fá 30 mörk handa þeim fátæku og þér megið eiga afganginn.
Er ég svo frjáIs ferða minna?
Allir vinir Ríkharðs eru frjáIsir í þessum skógi.
Viljið þið sýna okkur þann heiður að borða kjöt með okkur?
- Með ánægju. - Komið þá.
- Jæja, þrjótur, segðu mér hver þér eruð. - Ég er kallaður Hrói höttur.
Ég hef heyrt yðar getið.
- Vonandi ekkert gott. - Nú man ég!
Hvernig gerir tryggð yðar við Ríkharð yður að morðingja riddara...
... veiðiþjófi og útlaga?
Þeir sem ég drap dóu við að nýta sér traust sem Ríkharður bar til þeirra.
Og versti þrjóturinn er bróðir konungsins.
- Þá ásakið þér Jóhann prins. - Nei, ég ásaka Ríkharð.
Hann átti að vernda þjóð sína...
... í stað þess að yfirgefa hana til að berjast í útlöndum.
Hvað þá? Fordæmið þér krossferðirnar?
Ég fordæmi hvaðeina sem gerir það að verkum að vernda þarf England...
... fyrir útlögum á borð við mig.
Much!
- Much, hvað kom fyrir þig? - Farðu með mig til Hróa í hvelli!
- Much, hvað gerðist? - Ríkharður kóngur er í Skírisskógi!
Hvað þá?
Jóhann sendi Dickon á krá við Kent Road í gærkvöldi til að drepa konunginn.
- Farðu með 50 menn að knæpunni... - Óþarfi, herra, óþarfi.
Ég stöðvaði Dickon. Hann myrðir ekki neinn lengur.
- En hvar er konungurinn? - Ég veit það ekki, herra.
Það verður að finna Ríkharð.
Það verður að flytja hann hingað öryggisins vegna.
Litli-Jón, farið með hóp manna og fínkembið sveitina.
Tóki munkur, inn í bæinn. VilhjáImur, leitaðu í krám og húsum.
Ekki linna látum fyrr en hann finnst. Er það skilið?
Óþarfi að leita að Ríkharði, Hrói.
- Hann er í góðum höndum. - Hvað áttu við? Hvar er hann?
Hérna!
Herra.
Allir þessir menn hafa verið tryggir.
Rísið á fætur, Sir Hrói.
Rísið á fætur, menn Skírisskógar.
Herra, Jóhann prins biður biskupinn í Svartkirkju...
... að lýsa hann konung í Nottingham á morgun.
- Hvernig fréttirðu þetta? - Lafði Marian hleraði það.
Hún var handtekin fyrir landráð.
Hún var dæmd á höggstokkinn fyrir að vara okkur við.
Hann dirfðist ekki að lífláta hirðkonu konungsins.
Þér vanmetið hann.
Ef við eigum að bjarga henni og hásæti yðar verðum við að grípa til aðgerða!
Með því að ráðast á Nottingham-kastala?
Óvinnandi án herliðs. Menn yðar verða drepnir.
Ef biskupinn í Svartkirkju annast athöfnina á morgun...
... og við förum til hans í klaustrið í kvöld...
... og fáum hann til að finna aðra leið.
Verið glaðlegur. Brosið!
Betur!
Voruð það ekki þér sem sögðuð bróður mínum að ég væri í Englandi?
Trúið mér, herra ég...
Brosið, yðar náð!
Þú færð heldur betur að taka á því...
... áður en kvölda tekur, pattaralegi vinur.
Og ég vona að sverð Normanna lækki rostann í þér!
Drottinn, vér sárbænum þig.
Blessa þennan þjón þinn, prinsinn okkar Jóhann.
Auðga göfugt hjarta hans og prýddu hann öllum dyggðum prinsa.
Amen.
Engar fréttir af Ríkharði.
Nei. Engar, yðar hátign.
Þá hlýtur Dickon að hafa...
Sir Dickon, yðar hátign.
Vitaskuld. Vitaskuld.
Við erum tilbúnir fyrir athöfnina, yðar hátign.
Munið þetta.
Með hvaða valdi gerið þér, John Lackland, Englandsprins...
... tilkall til að vera krýndur núna, höfðingi þessa konungsríkis...
... og sem verndari grafarinnar helgu, að taka á móti blessun kirkjunnar?
Samkvæmt erfðaröð. Samkvæmt lögum konungsríkisins.
Er það af fúsum og frjáIsum vilja sem þú steypir bróður þínum af stóli...
... Ríkharði ljónshjarta í Englandi?
Ríharður er ekki lengur til!
Frá og með þessari stundu er ég, Jóhann, konungur Englands!
Ertu ekki aðeins of fljótur á þér, bróðir?
Ríkharður! Ljónshjarta!
Hann lýgur! Hann er svikari!
- Konungurinn lifir! - Menn í Skírisskógi!
Hrói höttur!
Þetta er bragð útlaganna! Drepið hann! Grípið hann!
Spillti ég áformum yðar?
Þér hafið komið of oft til Nottingham!
Að þessu loknu þarf ég ekki að koma hingað aftur.
Sverðið yðar, Gisbourne.
- Kunnið þér bænir, vinur? - Ég skal fara með bæn fyrir þig!
Forðaðu þér, Hrói!
Opnaðu dyrnar, fljótur! Fljótur, annars snyrti ég skeggið á þér!
En, Ríkharður, Ríkharður! Ég héIt...
- Þú héIst að ég hefði verið myrtur! - Nei, nei.
Ég ætlaði ekki að... Ég er nú bróðir þinn, Ríkharður.
Já, herra. Hann er bróðir yðar.
Já, bróðir minn.
Ég gæti fyrirgefið þér ef þú hefðír svikið mig en ekki þegna mína.
Ég geri þig og fylgismenn þína útlæga frá Englandi alla ævi mína.
Farið með þá burt. Sjáið til þess að þeir fari úr landi.
Ég úthýsi ennfremur öllu ranglæti og kúgun úr konungsríki mínu...
... sem hefur þjakað þjóð mína. Og ég bið þess að undir stjórn minni...
... deili Normannar og Saxar réttindum Englendinga.
Lengi lifi Ríkharður ljónshjarta!
Hvað um þig, Hrói?
Sverð mitt þjónar þér, herra, nú og alla tíð.
Getur konungurinn ekkert veitt útlaganum...
... sem sýndi honum skyldu hans við þjóðina?
Jú, yðar hátign, náðað mennina í Skírisskógi.
Veitt af öllu hjarta mínu.
Lengi lifi Ríkharður ljónshjarta!
En ekkert handa sjálfum þér?
Það er eitt í viðbót, herra.
Og óskið þér þess líka... ?
Einskis fremur, herra.
Krjúptu, Hrói höttur.
Standið upp, Hrói, barón af Locksley, jarl í Skírisskógi og Nottingham...
... og eigandi allra lendna and setra sem tilheyra svæðunum.
Ég byrja á því að skipa yður, herra minn, jarl...
... að ganga að eiga lafði Marian.
Lengi lifi Hrói höttur! Lengi lifi Hrói höttur!
Lengi lifi lafði Marian!
Og hvað segi þér við því, Locksley barón?
Megi ég hlýða öllum skipunum yðar með jafnmikilli ánægju, herra!
Íslenskur texti eftir: SDI Media Group